เจาะลึกกรณี “ทองคำสูญหาย”
สถานธนานุบาลเทศบาลนครตรัง | ถอดบทเรียนจากรายงาน สตง.
1
ลำดับเหตุการณ์ (Timeline)
ธันวาคม 2568
ตรวจสอบครั้งใหญ่ ทรัพย์สินอยู่ครบถ้วน
2 มกราคม 2569
กล้องวงจรปิดขัดข้องปริศนา (01.00 – 07.00 น.)
5 มกราคม 2569
ลูกค้าไถ่ถอนทอง 5 บาท แต่หาของไม่พบ พบสูญหายต่อเนื่องน้ำหนักรวม 10 บาทในวันเดียว
6 มกราคม 2569
แจ้งความดำเนินคดีและตั้ง กก. ตรวจสอบทันที
2
สรุปความเสียหาย
177
รายการที่หาย
~50
น้ำหนักทอง (บาท)
มูลค่าความเสียหายโดยประมาณ
3,000,000+ บาท
ผู้ต้องสงสัยหลัก
“พนักงานรักษาของ” ถูกจับกุมในข้อหาลักทรัพย์ในสถานที่ราชการ
3
ช่องโหว่และจุดอ่อน (Key Gaps)
กุญแจห้องนิรภัย
“ความเหลื่อมล้ำของการถือครอง”
พนักงานรักษาของถือครองกุญแจ 4 ดอก ขณะที่ผู้จัดการถือเพียง 2 ดอก ทำให้เข้าถึงทรัพย์สินง่ายเกินไป
ระเบียบปี 2553
“ระเบียบที่ก้าวไม่ทันมูลค่า”
การรวมอำนาจความรับผิดชอบไว้ที่บุคคลเดียว ไม่สอดคล้องกับทรัพย์สินที่มีมูลค่าสูงขึ้นมากในปัจจุบัน
การสุ่มตรวจ
“ความเสี่ยงที่ถูกประเมินต่ำ”
ผู้สอบบัญชีสุ่มตรวจเพียงร้อยละ 13.50 เพราะประเมินว่าเป็นจุดที่มีความเสี่ยงต่ำในระบบงานเดิม
FUTURE PREVENTION
มาตรการแก้ไขและแนวทางป้องกัน
ดำเนินคดีอาญาและเรียกค่าเสียหายตาม พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดฯ
ปรับปรุงระเบียบกุญแจคู่ และเพิ่มความถี่ในการสุ่มตรวจระหว่างปี (Interim Audit)